bijna vergeten

Elke keer als de wind in bomen gerucht,
Blad raakt en beweegt,
En mijn geluister beroert,
Kijk ik op.
Door grote afstand in tijd vergeten.
Mijn ogen zoeken een bron
En vinden een taalloos weten
In hernieuwd ontmoeten.
Geluiden van wind bekleden de stilte,
Bedekken stemmen, een motor, radio.
Een vlinder onderbreekt haar vlucht.
De mussen zijn nog thuis.
De zwaluwen vertrokken.
En mijn hart ontroert zich in dat bijna vergeten gerucht.