Karma en Wedergeboorte – een verkenning

Ergens diep van binnen heb ik een primitief en intuïtief ervaren van het werken van een bewustzijn dat het hele universum doordringt. Niet noodzakelijk met zelfbewustzijn. Dat is wat anders. Geen entiteit. Geen intentie. Geen autoriteit. Maar wel bewustzijn. Energiek en vrij en in beweging en alomvattend.
Alles wat wij aan fenomenen waarnemen, inclusief onszelf, is dan een expressie, een manifestatie van dat ene universele bewustzijn.

Voor mij betekent dat dat wij niet alleen in één of ander mythisch of kosmisch Nirvana één zijn. Of dat we dat pas na onze dood zijn. Of dat wij zouden moeten streven naar een soort hereniging. Wij zijn één. Wij zijn nooit gescheiden geweest. Wij zijn überhaupt niet te scheiden. Noch door ruimte, noch door tijd. Gewoon hier en nu, zoals we hier zitten, lopen, staan, liggen. Lachen, huilen, kwaad een deur dicht slaan of iemand helpen een zware koffer te dragen. Wij zijn allen de uitdrukking van dat universele bewustzijn. Elk individu én ook in gezamenlijkheid. En dat beperkt zich niet tot mensen alleen.

Dat, doordenkend, heeft verregaande consequenties. Het betekent dat al mijn handelen, denken, spreken direct invloed heeft op ons gedeelde bewustzijn. Daar vind ik plots mijn verantwoordelijkheid als individu. Alles wat ik denk, zeg of doe heeft gevolgen voor het gehele universum. Uitgaande van de chaostheorie en het butterfly-effect, kan ik geheel niet voorzien welke gevolgen dat zijn. Als mijn intenties goed zijn, dan nog kan het effect van mijn handelen ellende veroorzaken, als ik niet heel zuiver in het leven sta op het moment dat ik spreek, denk of doe. Open voor wat is. Volkomen in contact met wat ik ontmoet. Laat staan als mijn intenties niet goed zijn. Het zuiveren van m’n wezen en vanuit een gezond, energiek, open en onbevooroordeeld zijn kunnen handelen naar wat nodig is, is essentieel voor aller welzijn.

Karma

Zo begrijp ik op mijn manier opeens het tot voorkort voor mij ongrijpbare begrip Karma. En wedergeboorte komt in één keer mee in dat inzicht. De één is zonder de ander zonder waarde.
Karma is, voor mij en zoals ik het nu begrijp —ik ben geen autoriteit—, de som van alle handelingen en denken en spreken van alles en iedereen door alle tijden heen, die onze gezamenlijke energie en actie onvermijdelijk een bepaalde kant op stuwt. De gebeurtenissen in mijn leven gebeuren alleen precies zo, omdat het hele universum zich daarop heeft ingericht gedurende al miljarden jaren! Elk moment manifesteert dat universele bewustzijn zich opnieuw, ook met en door mij, maar uitsluitend als een totaal en absoluut geheel en uitsluitend omdat het niet anders kan dan zó ontstaan als het doet, gebaseerd op de flow die er aan vooraf is gegaan. Een flow die wij zelf direct veroorzaakt hebben. Die ik zelf direct heb veroorzaakt.

Wedergeboorte

Wedergeboorte betekent dan voor mij dat ‘ik’ —in elk geval de som van wat ik aan Karma bijdroeg— bij mijn fysieke sterven terugvloei in het universele bewustzijn, zoals een golf op enig moment terug zakt in de oceaan, en daarin volkomen opga. En één met dat universele bewustzijn, dan zelfs in de hoedanigheid van dat universele bewustzijn, nieuwe manifestaties voedt die, wellicht als mens geboren, geconfronteerd worden met de kracht van het Karma dat dan en tot het einde der tijden doorwerkt.
Zoals ik nu de onvermijdelijke gevolgen ervaar van mijn eerdere levens —manifestaties—, ontmoet ik in latere levens de gevolgen van mijn handelen nu. De ultieme conclusie is: die latere levens zijn alle levens die na mijn fysieke sterven opkomen, alle manifestaties. Iedereen en alles dat geboren wordt na mijn fysieke sterven, dat ben ik zelf. Zoals ik nu al iedereen ben bij leven en iedereen was voor mijn geboorte.

Karma is m’n verantwoordelijkheid. Wedergeboorte is de belofte.
En ik? Ik ben mijn eigen oorzaak en gevolg.

Zwaluwen gieren
In zang en sierlijke vlucht
Muggen dansen kort