雲水 [Unsui]

In zijn boek Training of the Zen Buddhist Monk schrijft D.T. Suzuki in zijn inleiding van 1938:

As Zen is a discipline and not a philosofy, it directly deals with life; and this is where Zen has developped its most characteristic features.1)


Het leven zelf als de crucible van de Zen-training. Geen tempelcomplex, geen kloosters, nee, gewoon je ene voet voor de ander zetten in de richting die het leven van je vraagt.

Toch kent ook het zenboeddhisme een eeuwenoude kloostertraditie. In Nederland zijn twee zenkloosteromgevingen actief. Eentje zit in Groningen, Uithuizen, Zen River. Dit centrum traint op een manier die in hoofdlijnen overeenkomt met de Soto-traditie. De ander is De Noorder Poort in Drenthe, Wapserveen, waar de training in de Rinzai-traditie gebeurt. Beide trainingscentra hebben inwonenden die geördineerd zijn tot Unsui, zenmonnik.

Ik train zelf met De Noorder Poort mee. Tot nu toe als leek. En zeker niet als bewoner van het centrum, al heb ik er zo’n vijf jaar geleden wel een ruim half jaar intern getraind. En ik blijf voorlopig ook nog wel even thuis wonen. Ik doe mijn ding in het dagelijks leven. In de smeltkroes van de zendiscipline.

Maar ik heb een heugelijk bericht: ondanks dat ik níet op het trainingscentrum zelf ga wonen, word ik binnenkort toch geordineerd 🙂
Op 2 augustus 2016, aansluitend op de Dai Sesshin waarmee de zomertrainingsperiode van De Noorder Poort begint, krijg ik mijn ordinatie van Jiun roshi. Zo’n Tokudo Shiki is een formele maar korte ceremonie, maar voor mij wel zeer betekenisvol natuurlijk. Het markeert de formele overgang van een civiel naar een geestelijk leven.

Ik kijk er zeer naar uit. Hoewel ik het even druk zal hebben met het verzamelen van de juiste uitrusting (een kesa, een koromo, een shukin, een lege rakusu waarop Jiun roshi mijn nieuwe naam kan schrijven 🙂 , en een zagu). Een deel daarvan kan ik zelf maken, maar niet alles. En al helemaal niet binnen zes weken!
Vreemd eigenlijk dat je bij een grote stap in het onthechtingsproces eerst als een gek spullen moet vergaren 🙂

En mijn hoofdhaar wordt afgeschoren. Niet zomaar een beetje kort, maar gewoon helemaal biljartbalkaal. Oké.

 

Suzuki geeft in zijn boek aan wat de kern is van het leven in training als zenmonnik. Het is volgens hem:

  • A Life of Humility;
  • A Life of Labour;
  • A Life of Service;
  • A Life of Prayer and Gratitude;
  • A Life of Meditation

Deze kernideeën zijn precies welke De Noorder Poort ook aanhoudt bij de training van hun Unsui. De komende vijf weken neem ik elk van die aspecten een week lang als richtsnoer voor mijn leven en let daarbij vooral op de vraag: hoe integreer ik de uitgangspunten van een zenboeddhistisch monastiek leven in het leven van alle dag. Dat wordt een prachtige uitdaging, die ik nieuwsgierig, begerig (I know…) en gretig aanga. En nog weinig nederig 🙂

Ik hoef het gelukkig niet helemaal alleen te doen. Ik zal regelmatig op De Noorder Poort zijn de komende zes weken en daarna, om de begeleiding van mijn training van Jiun roshi te kunnen ervaren. Samen komen we er wel.

Gate. Gate. Paragate. Parasam gate. Bodhi. Swaha.2)

En als iemand nog een oude kesa of ander stukje uitrusting ongebruikt heeft liggen die ik mag lenen tot de mijne klaar is, ik houd me aanbevolen 🙂

1) Omdat Zen geen filosofie is, maar een discipline, heeft het rechtstreeks betrekking op het leven zelf; Zen heeft zijn meest kenmerkende elementen daar ontwikkeld.
2) Dit is een regel die je in de noordelijke stroming van het boeddhisme veel tegenkomt. Hij komt uit het Sanskriet, uit een soetra, een formeel geschrift, en betekent waarschijnlijk en ongeveer: “Gegaan. Gegaan. Naar de overkant gegaan. Allemaal naar de overkant gegaan. Hoera!” Het oversteken van een rivier geldt in het boeddhisme als een belangrijke metafoor voor de verlichting bereiken.