Zenbrood

Sinds een aantal jaren bak ik regelmatig mijn eigen brood. Een eenvoudig witbrood van de goedkoopste bloem met levende gist(poeder) en water en wat zout. Een brood zo oud als de landbouwcultuur.

Ik werk zonder recepten, puur op gevoel. Wel methodisch. Ik begin met de gist te mengen in een klein glas handwarm water in een pan uitgegoten, met een beetje meel. Goed mengen tot het de consistentie heeft van beslag. Dat mengsel zet ik afgedekt (niet luchtdicht) op een in lagen gevouwen handdoekje op de radiator in de keuken. Mijn verwarming heb ik altijd erg laag en op die plaats blijft het mengsel lauw en is het fraai actief.

Na een uur of twee is het brouwsel dubbel zo veel en ruik je de gist en de alcohol. Dan begin ik met het inmengen en kneden van beurtelings meel en water en uiteindelijk ook wat zout, net zolang tot ik een mooie bal van ongeveer 700-800gram heb. Dan vet ik een vorm in (een ruime vorm; bij mij is dat mijn grootste pan) met boter en plaats de bol in het centrum van de bodem. ik haal een natte hand over de bol en zet de vorm afgedekt (niet luchtdicht) terug op de handdoek. Ook het deeg mag dan zo’n twee uur rusten.
Halverwege de rijstijd haal ik nogmaals een natte hand over de groeiende bal deeg. Ditmaal heb ik wat zout aan mijn natte handen. Dat maakt een geweldig lekkere korst bij het bakken!

Tijd om de keuken te kuisen 🙂

Tegen het einde van de rust- en rijstijd van het deeg, verhit ik de oven tot zo heet hij wil gaan (250°C). Als het deeg ver genoeg is gerezen, open ik de oven gooi een half glas warm water op de bodem leeg en plaats de vorm met het deeg ongeveer in het midden. Gauw sluit ik de oven weer. Na een minuut ongeveer draai ik de temperatuur terug naar 200°C.

Mijn neus en mijn ogen vertellen mij wanneer het brood klaar is. Meestal is dat na ongeveer een uurtje het geval. Voorzichtig haal ik het brood uit de oven en laat het in de vorm afkoelen.
Ongeveer een half uurtje later stort ik het brood uit de vorm. Eigenlijk mag je een brood dat zo vers is nog niet aansnijden (je snijdt het kapot en het droogt te vlug uit), maar probeer er maar eens af te blijven! 🙂

Waarom? Waarom al die moeite (het mengen en kneden en de grote schoonmaak na het kneden en het afwassen et cetera) wanneer je voor niet al te veel geld beslist smakelijke broden kunt kopen?

Voor mij is er maar één reden: een zelfgebakken brood is makkelijker met Zen belegd dan een gekocht brood. Het werken met de ingrediënten, het kneden van het deeg vooral, het schoonmaken, het geurige proces van bakken, het geduld beoefenen zolang het brood nog in de vorm blijft… Het ingrediënt aandacht is veel eenvoudiger daar in te stoppen dan in het pinnen voor een brood tussen vele andere boodschappen. Zover ben ik eenvoudigweg nog niet 🙂

Zelfgebakken brood met als belangrijk ingrediënt onverdeelde aandacht, belegt zichzelf met Zen. Dat heeft verder niets meer nodig. Je kunt het zo wegsmikkelen. Weer aandachtsvol het liefst.

Eet smakelijk!